රතුපාට හැන්දෑව

හැමදාම හැන්දෑවෙ සුදු පාට ඇඳගත්තු

අවුල් වුන මුත් කොණ්ඩෙ මුදුන් කර බැඳ ගත්තු

සයිඩ් බෑගයෙ පිටින් ඇඟිළි තුඩු හංගාපු

බස් නැවතුමක රෑ ම හිත පහන් කරවාපු

රතු පාට තොල් අගට ලා රෝස මුසු වෙච්ච

නොවී බැරි කමට මද සිනහවෙන් රත් වෙච්ච

හිටි ගමන් ඇස් අගින් හොරාවට නැටවෙච්ච

ඇය තමයි පුර හඳේ රත් පැහැය ගිලගත්ත

තරු අතර හිත ගත්ත සුපුන් සඳ ලෙස ඉන්න

අසනි වැසි මැද තුරුල මට දෙන්න සැනහෙන්න

කඳුළු නියඟෙක දෑස සතුටින්ම ඉතිරෙන්න

කවි දහක පෙම් පඬුරු හිමි එකම ළිය වෙන්න

රතු නෙලුම් පුද වාම දා කරඬු නමදින්න

හීනි පිණි පොද වැස්සෙ වැව රවුමෙ ඇවිදින්න

රෝස මල් පෙති අතුළ තණ පලසෙ වැතිරෙන්න

නුරා බැල්මෙන් පපුවෙ උණුහුමට ළංවෙන්න

පුරුදු සුදු සඳ එළිය නොවෙයි මේ රෑ එන්නෙ

අලුත් හඳ අලුත් හැඟුමන් එක්ක පායන්නෙ

සුන්දරම හෙට දිනක් ගැනයි හිත ළතවෙන්නෙ

සඳලු තලයේ ඉඳන් රතු හඳට මුමුණන්නෙ...